Κάποτε διάβασα αυτή την ιστορία και μου άρεσε πάρα πολύ το ηθικό δίδαγμα αυτής και γι’ αυτό το λόγο θέλησα να την μοιραστώ σήμερα μαζί σας.
Ας δούμε τι συνέβη με ένα νιόπαντρο ζευγάρι που ζούσε σε μια φάρμα, πιθανότατα σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό της Αφρικής.
Μια μέρα, ο άντρας, ύστερα από πολλή σκέψη, είπε στη γυναίκα του:
«Αγάπη μου, σκέφτομαι πως θα ήταν καλό να φύγω για μια μακρινή χώρα, να δουλέψω σκληρά και να μαζέψω χρήματα, ώστε να σου προσφέρω μια καλύτερη ζωή — γιατί πραγματικά το αξίζεις.
Υπάρχει όμως κάτι που θέλω να σου ζητήσω… Δεν ξέρω πόσο θα λείψω. Σε παρακαλώ, θέλω να με περιμένεις και να μου μείνεις πιστή. Σου υπόσχομαι ότι κι εγώ θα κάνω το ίδιο.»
Η γυναίκα του δέχθηκε την πρόταση που της έκανε ο σύζυγος της και τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους.
Κι εδώ γεννιέται ένα ερώτημα:
Μπορείς να μείνεις πιστός σε κάτι, όταν δεν ξέρεις πόσο καιρό θα κρατήσει η αναμονή;
Είναι δύσκολο… αλλά όχι ακατόρθωτο.Η ζωή πολλές φορές μάς δοκιμάζει. Μας φέρνει αντιμέτωπους με τα όριά μας και μας καλεί να αποφασίσουμε αν θα αντέξουμε και αν θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για όλα όσα αγαπάμε.
Εσύ τι λες; Θα έμενες πιστός, ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες;
Ο άντρας έφυγε…
Περπάτησε αρκετές μέρες ώσπου έφτασε σε μία φάρμα που ο άνθρωπος που την είχε, χρειαζόταν βοήθεια και χωρίς δεύτερη σκέψη τον πήρε στην δουλειά του.
Ο άντρας επειδή ήθελε να είναι ξεκάθαρος με τον καινούριο εργοδότη του, του έκανε την εξής πρόταση: Άφησε με να δουλέψω για σένα ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και όταν θα είναι ο καιρός να γυρίσω σπίτι μου θα ήθελα να με απαλλάξεις από τα καθήκοντα μου, του είπε επίσης δεν θέλω να λαμβάνω τον μισθό μου κάθε μήνα αλλά θα ήθελα να τα κρατήσετε για να μου τα δώσετε με την αναχώρηση μου όλα μαζί.
Οι δύο άντρες συμφώνησαν στα πάντα και έπιασε δουλειά.
Είκοσι χρόνια σκληρής δουλειάς, χωρίς άδειες, χωρίς ξεκούραση.
«Αυτός ο άνθρωπος διέθετε μεγάλη επιμονή και υπομονή — αρετές που είναι ιδιαίτερα σπάνιες στις μέρες μας. Δυστυχώς, έχουμε συνηθίσει να τα θέλουμε όλα άμεσα, εδώ και τώρα· και όταν δεν τα καταφέρνουμε, απογοητευόμαστε και εγκαταλείπουμε αυτό που κάποτε πιστεύαμε με πάθος».
Έφτασε επιτέλους η μέρα που θέλησε να πάρει τους μισθούς όλων αυτών των δουλεμένων χρόνων και να γυρίσει πίσω στο σπίτι του, στην γυναίκα του που τόσο πολύ του είχε λείψει.
Πήγε λοιπόν στον εργοδότη του και του είπε:
Αφεντικό θα ήθελα τα χρήματα μου γιατί θέλω να γυρίσω σπίτι μου.
Ο εργοδότης του του έδωσε την εξής απάντηση: Εντάξει, αλλά πριν να φύγεις θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
Θέλεις να σου δώσω όλα τα χρήματα σου ή θα ήθελες να σου δώσω τρεις συμβουλές;
Αν πάρεις τα χρήματα θα χάσεις τις τρεις συμβουλές και το αντίθετο αν πάρεις τις συμβουλές θα χάσεις τα χρήματα.
Πήγαινε λοιπόν στο δωμάτιο σου και πάρε τον χρόνο σου για να το σκεφτείς και να μου πεις τελικά το τι αποφάσισες.
Δύο ημέρες κύλησαν από τη μέρα που του έκανε αυτή την πρόταση ο εργοδότης του. Μετά από βαθιά σκέψη, ήταν έτοιμος να του απαντήσει.
Ο άντρας πήγε στον εργοδότη και του λέει: Θέλω τις 3 συμβουλές.
Σοκαρισμένος ο εργοδότης του λέει: Αν πάρεις τις συμβουλές θα χάσεις όλα τα χρήματα που δούλεψες όλον αυτό τον καιρό.
Ο άντρας, όμως, ήταν αποφασισμένος και του απάντησε: «Θέλω τις τρεις συμβουλές».
Αυτό μας δείχνει τον χαρακτήρα και το πόσο σταθερός ήταν σε αυτό που είχε προαποφασίσει.
Ωραία λοιπόν απάντησε ο εργοδότης του.
«Η συμβουλή Ν° 1: Μην πάρεις ποτέ τους πιο σύντομους δρόμους στη ζωή σου, γιατί αυτοί οι γρήγοροι και εύκολοι δρόμοι μπορεί να σου κοστίζουν για όλη σου την ζωή.
Η συμβουλή Ν° 2: Μην είσαι ποτέ περίεργος να μάθεις τι γίνετε, γιατί η περιέργεια μπορεί να σε σκοτώσει.
Η 2η συμβουλή μου θύμισε την φράση που λέμε στην Ελλάδα «Η περιέργεια σκότωσε τη γάτα» Που σημαίνει πως όταν η περιέργεια ξεπερνάει τα όρια, μπορεί να αποδειχθεί και μοιραία.
Η συμβουλή Ν° 3: Μην παίρνεις ποτέ μια απόφαση όταν είσαι εκνευρισμένος ή όταν έχεις πολύ πόνο στην καρδιά γιατί ακόμη και αν μετανιώσεις γι’ αυτό που έπραξες ίσως θα είναι πολύ αργά για να το επανορθώσεις.
Αφού τέλειωσε με τις συμβουλές, του είπε επίσης:
Εδώ υπάρχουν 3 ψωμιά, τα 2 θα τα φας κατά την διάρκεια του ταξιδιού και το 3° θα το φας στο σπίτι σου μαζί με την γυναίκα σου.
Ο άντρας ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής.
Μετά από 20 χρόνια απουσίας από την γυναίκα του που την αγαπούσε τόσο πολύ, δεν έβρισκε την ώρα να γυρίσει πίσω για να την δει. Μετά από μια μέρα ταξιδιού συναντά έναν άνθρωπο στον δρόμο που τον χαιρέτησε και τον ρώτησε που πηγαίνει….
Ο άντρας απάντησε πάω κάπου μακριά είναι περίπου 20 μέρες αν συνεχίσω να περπατάω με τον ίδιο ρυθμό.
Ο άνθρωπος του λέει: Μα γιατί πας από εκεί που είναι τόσο μακριά, μπορείς να πάρεις έναν άλλο, κοντινότερο δρόμο.
Ξέρω έναν συντομότερο δρόμο που μπορείς να φτάσεις σε 5 μέρες στον προορισμό σου.
Μετά από μερικά λεπτά σκέψης, ξεκίνησαν να πηγαίνουν προς την κατεύθυνση που του έδειξε αυτός ο άνθρωπος αλλά καθώς περπατούσε θυμήθηκε την συμβουλή
Ν°1 (Μην πάρεις ποτέ τον γρήγορο δρόμο).
Χαιρέτησε τον άνθρωπο και συνέχισε την πορεία του όπως το είχε προαποφασίσει.
Μετά από λίγες μέρες έμαθε πως σε αυτόν τον δρόμο είχαν στήσει ενέδρα και δεν ξέρουμε αν θα έβγαινε ζωντανός από εκείνη την περιοχή που θα περνούσε.
Χαρούμενος λοιπόν συνεχίζει τον δρόμο του…
Αρκετές μέρες βάδιζε, δεν είχαν μείνει πολλές μέρες για να φτάσει μέχρι τον προορισμό του, και την κατάλληλη στιγμή βλέπει ένα μικρό πανδοχείο που βρισκόταν στην άκρη του δρόμου και σκέφτηκε πως θα ήταν καλό να ξαποστάσει εκεί για ένα βράδυ και την επόμενη μέρα να συνέχιζε την διαδρομή του.
Πλήρωσε, λοιπόν, για μια βραδιά, ανέβηκε στο δωμάτιο, έκανε ένα μπάνιο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. Όμως, κατά τη διάρκεια της νύχτας, ξύπνησε από έναν τρομακτικό ήχο — μια πολύ δυνατή κραυγή.»
Σηκώθηκε και πήγε προς την πόρτα για να δει τι έγινε.
Καθώς άνοιγε την πόρτα για να πάει να δει τι έγινε θυμήθηκε την συμβουλή Ν° 2 (Στο να μην είναι ποτέ περίεργος)
Έκλεισε την πόρτα και ξανά έπεσε για ύπνο.
Την επόμενη μέρα το πρωί κατέβηκε να πάρει το πρωινό του και ο ιδιοκτήτης του πανδοχείου τον ρώτησε αν άκουσε μια πολύ δυνατή κραυγή κατά την διάρκεια της νύχτας.
Ο άντρας είπε πως την άκουσε.
Ο ιδιοκτήτης του λέει: «Δεν ήσασταν περίεργος να δείτε τι έγινε;»
Ο άντρας απάντησε «Όχι, δεν ήμουν»
Του λέει τότε: «Είστε ο πρώτος που φεύγει από εδώ ζωντανός».
Ο γείτονας μου είναι εντελώς τρελός, τις νύχτες βγαίνει και φωνάζει δυνατά για να τραβήξει την προσοχή κάποιου. Όταν επισκέπτης βγαίνει έξω να δει τι έγινε τους σκοτώνει».
Ο άντρας για ακόμη μια φορά την γλίτωσε…
Ξεκίνησε για τον δρόμο της επιστροφής του και δεν ήταν πια πολύ μακριά από τον προορισμό του.
Μετά από αρκετές μέρες περπατήματος ήταν τόσο μα τόσο κουρασμένος αλλά και ανυπόμονος να φτάσει, μετά από μερικά βήματα βλέπει από μακριά το σπίτι του.
Ήταν νύχτα και το φως που υπήρχε μέσα στο σπίτι φώτιζε την σιλουέτα της γυναίκας του που φαινόταν ξεκάθαρα από τόσο μακρινή απόσταση αλλά δεν ήταν η μόνη που ήταν μέσα στο σπίτι.
Πλησίασε λίγο πιο κοντά και τι να δει;
Υπήρχε και ένας άντρας κοντά της και της χάιδευε τα μαλλιά.
Όταν είδε αυτή την σκηνή έπαθε σοκ, η καρδιά του γέμισε με μίσος και πολύ πόνο.
Αποφάσισε να πάει να σκοτώσει και τους δύο. Καθώς πήγαινε αποφασισμένος να τους αποτελειώσει, θυμήθηκε την Ν° 3 συμβουλή (Μην παίρνεις ποτέ αποφάσεις όταν είσαι εκνευρισμένος γιατί μπορεί να μην υπάρχει δυνατότητα επανόρθωσης).
Κοντοστάθηκε, πήρε μια ανάσα και αποφάσισε να κοιμηθεί στο χωράφι ανάμεσα σε κάτι καλαμιές εκείνο το βράδυ για να μπορεί να πάρει την σωστή απόφαση μέχρι την επόμενη μέρα το πρωί.
Έτσι και έγινε.
Όταν ξημέρωσε ήταν πιο ήρεμος και οι σκέψεις του ήταν πιο ξεκάθαρες.
Λέει στον εαυτό του «Δεν θα σκοτώσω την γυναίκα μου και το φίλο της.
Θα γυρίσω στον εργοδότη μου και θα του ζητήσω να με ξανά πάρει στην δουλειά του ΑΛΛΑ πριν να φύγω θα πάω στην γυναίκα μου και θα της πω ότι της ήμουν πάντα πιστός»
Πήρε όσο κουράγιο του είχε απομείνει και πήγε να χτυπήσει την πόρτα. Όταν η γυναίκα του άνοιξε και τον αναγνώρισε, άρχισε να κλαίει γοερά και τον πήρε στην αγκαλιά της.
Εκείνος προσπάθησε να την σπρώξει αλλά ήταν πολύ αδύναμος για να το κάνει γιατί την αγαπούσε πάρα πολύ.
Με δάκρυα στα μάτια της λέει: Εγώ σου ήμουν πιστός και αλλά εσύ με απατούσες.
Εκείνη σοκαρισμένη από τα λόγια του, του απαντά. Πώς σε απάτησα; ….ποτέ δεν σε απάτησα!
Σε περίμενα με τόση υπομονή αυτά τα 20 χρόνια.
Τότε γεμάτος απορία την ρωτάει «και ποιος ήταν ο άντρας που σε χάιδευε στο κεφάλι εχθές το βράδυ; »
Εκείνη του απαντά: « Είναι ο γιός σου. Όταν έφυγες, ανακάλυψα πως ήμουν έγκυος. Σήμερα είναι 20 χρονών.
Ο άντρας σοκαρισμένος της ζήτησε συγγνώμη.
Γνώρισε τον γιό του και του εξήγησαν πως έζησαν όλα αυτά τα χρόνια της απουσίας του.
Η γυναίκα, ενώ μοιραζόταν την εμπειρία της μαζί του, ετοίμαζε παράλληλα το φαγητό. Αφού το ολοκλήρωσε, τοποθέτησε τα πιάτα και το έδεσμα στο τραπέζι, καθώς και το τρίτο ψωμί που του είχε δώσει ο εργοδότης του, τονίζοντάς του να το μοιραστεί με τη σύζυγό του. Κι έτσι κι έγινε.
Μετά από μια προσευχή ευχαριστίας στον Θεό για όσα είχε ζήσει όλα αυτά τα χρόνια που ήταν μακριά, άνοιξε το ψωμί — και τι να δει; Τα χρήματα που είχε κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια βρίσκονταν μέσα.
Το ποσό που έλαβε ξεπερνούσε κατά πολύ όσα είχε αρχικά συμφωνήσει με τον εργοδότη του. Ωστόσο, η πραγματική αλλαγή δεν βρισκόταν στα χρήματα, αλλά στο γεγονός ότι η ζωή του άρχισε ξανά από την αρχή—αυτή τη φορά στηριγμένη σε νέες, πιο ουσιαστικές βάσεις.
Αυτή η ιστορία με το ζευγάρι με άγγιξε αρκετά, γιατί σκεφτόμουν τον εαυτό μου και το πώς θα αντιδρούσε σε κάθε πρόκληση που θα συναντούσα μπροστά μου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα αντιδρούσα πολύ διαφορετικά!
Το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας είναι ότι μερικές φορές η ζωή μάς οδηγεί σε άγνωστα μονοπάτια, εκεί όπου δοκιμάζονται η πίστη, η υπομονή και η επιμονή μας. Μέσα από αυτές τις διαδρομές μαθαίνουμε να μένουμε προσηλωμένοι στους στόχους και στα όνειρά μας, ακόμα κι όταν οι συνθήκες είναι δύσκολες ή αβέβαιες.
Κάπως έτσι είναι και η πίστη στον Θεό μοιάζει με έναν δρόμο όπου γνωρίζεις τον προορισμό, αλλά όχι τη διαδρομή που θα σε οδηγήσει σε αυτόν. Δεν ξέρεις τις στροφές, τα εμπόδια ή τις δοκιμασίες που θα συναντήσεις. Γι’ αυτό και απαιτεί επιμονή, υπομονή, σοφία και διάκριση, ώστε να μπορείς κάθε στιγμή να επιλέγεις το σωστό.
Μέσα από αυτή την πορεία, ο άνθρωπος δεν κατακτά απλώς την επιτυχία. Κερδίζει κάτι βαθύτερο και πιο ουσιαστικό: τη σοφία, την καθαρή κρίση και την ικανότητα να διακρίνει τι αξίζει πραγματικά στη ζωή.
